เป็นคำถามที่เคยตั้งให้กับตัวเอง ตั้งแต่หันกลับมาร้องเพลงชนิดเอาจริงเอาจัง คำถามคือ "ฝึกร้องเพลงไปทำไมกัน" คำตอบ ที่ลอยออกมาในความคิดในขณะนั้น มีมากมาย
 
ไม่ว่าจะเป็น เป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง ทั้งระดับประเทศ และระดับโลก เป็นนักร้องที่ชนะการประกวดในเวทีดังๆ และอะไรต่อมิอะไรมากมาย นั่นคือดวงดาว ที่เราตระเกรียกตระกายขึ้นไปหามันใช่หรือไม่
 
แต่สุดท้ายความคิดเชิงสร้างสรรค์ ก็ผุดลุกขึ้นมา คือ การที่จะเป็นผู้ที่ถ่ายทอดที่ดีให้ได้ ด้วยปณิธานที่ตั้งมั่นว่า จะให้คนไทยร้องเพลงได้ดีเทียบเคียงต่างชาติ โดยไม่ต้องผ่านโรงเรียนสอนร้องเพลงราคาแพง หรือสามารถหาเรียนได้ง่ายๆ หรืออย่างน้อยก็เป็นวิชาหลัก หนึ่งในหลักสูตรของแต่ละโรงเรียน เพื่อให้นักเรียนสามารถมีพื้นฐานในการใช้เสียงที่ถูกต้อง
 
สิ่งที่ผมใฝ่ฝัน ก็ไม่ใช่จะเป็นของง่าย มากกว่าการที่จะฝึกให้ตนเองร้องเพลงเป็นแล้ว จะต้องฝึกและจดจำเทคนิคทั้งหมดที่เคยใช้ จดจำทั่้งข้อดี ข้อเสีย การร้องเพลงที่ถูกวิธี การร้องเพลงที่ผิดวิธี การแก้เสียงเพี้ยน การเพิ่มพลังเสียง การขยายช่วงเสียง การร้องให้มีอารมณ์เพลง การร้องให้มีไดนามิค เป็นต้น 
 
มันเป็นสิ่งสำคัญ ที่ครู จำเป็นต้องรู้จัก .... ( --")
 
ฝึกร้องเพลงมาก็แสนเนิ่นนาน เพิ่งจะสามารถมาสรุป เป็นคำพูดได้เต็มปากเต็มคำว่า
 
ถ้าหากร้องเพลงแล้ว ไม่สามารถคุมกระบังลม ให้ส่งพลังลม มาช่วยในการร้องเพลงได้
ก็อย่าหวังเลยว่า จะไปถึงดวงดาว
 
จรวดยังใช้เชื้อเพลิงมหาศาล  ร้องเพลงก็เช่นกัน ก็ต้องมีพลังสนับสนุนจากส่วนล่าง เพื่อจะได้ขับเคลื่อนท่อนทำนองให้เสนาะเพราะพริ้ง ตามความต้องการของผู้ใช้เสียง
 
จำไว้เลยว่า กระบังลม สำคัญมาก
 
 

edit @ 23 Aug 2011 17:01:30 by ครูบอม

edit @ 23 Aug 2011 18:43:24 by ครูบอม

Comment

Comment:

Tweet